സ്വതന്ത്ര സോഫ്‌റ്റ്‌വെയര്‍ ഫൗണ്ടേഷന്റെ സ്ഥാപകനും സജീവ പ്രവര്‍ത്തകനുമായ റിച്ചാര്‍ഡ് മാത്യു സ്റ്റാള്‍മാനുമായിട്ട് ഫ്രണ്ട്‌ലൈനിനു വേണ്ടി പ്രശാന്ത് രാധാകൃഷ്ണന്‍ നടത്തിയ അഭിമുഖത്തിന്റെ ഒരു സ്വതന്ത്ര പരിഭാഷയാണ് ഇത്. “സ്വതന്ത്ര സോഫ്‌റ്റ്‌വെയര്‍, സ്വാതന്ത്ര്യം, വിദ്യാഭ്യാസം” എന്ന വിഷയത്തെ സംബന്ധിച്ച് ഫ്രീ സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ ഫൗണ്ടേഷന്‍ തമിഴ്നാടിന്റെ (FSFTN) ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ ഐ.ഐ.റ്റി. മദ്രാസില്‍ വെച്ചു നടത്തിയ പ്രഭാഷണത്തില്‍ പങ്കെടുക്കുവാന്‍ എത്തിയതായിരുന്നു സ്റ്റാള്‍മാന്‍.

ഫേസ്ബുക്ക്-ബ്ലോഗ്-പ്ലസ്സാദികളില്‍ ഏതെങ്കിലും ഇടതന്‍ തന്റെ രാഷ്ട്രീയ കാഴ്ചപ്പാട് വ്യക്തമാക്കിയാലോ, ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞ് സമര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലോ ഉടനെ മാര്‍ക്കറ്റ്-ബോയ്സ്* പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് വിളിച്ച് കൂവും "താത്വിക അവലോകനം, താത്വിക അവലോകനം" എന്ന്. ആ കൂവല്‍ കേട്ടാല്‍ പിന്നെ ഇടതന്‍ കമാന്ന് മിണ്ടരുത്! അതാണ് അലിഖിത നിയമം. ഇനി അഥവാ മിണ്ടിയാല്‍ ഉടനെ മാര്‍ക്കറ്റ്-ബോയ്സ് ചോദിക്കും "പോളണ്ടില്‍ എന്തു സംഭവിച്ചു?".

Christopher Hitchens, in his autobiography Hitch-22, enunciates the contradictions of living the lives of Comrade Chris and socialite Christopher. Between the donkey jacket wearing Comrade Chris and dinner jacket socialite Christopher, he enlivened life with multifarious roles. In his extraordinary career, Hitchens redefined and owned the role of Public Intellectual by being a writer, a journalist, a broadcaster, a polemicist, a raconteur, a provocateur,and a pugnacious critic of culture.

Another year, yet another UN climate change conference. The message from this year’s UN climate conference in Durban, South Africa is loud, clear and extremely worrying. The world is accelerating down a path of irreversible and catastrophic climate change. Even worse, there’s no real solution in sight.

It was on December 25,1991 that the red banner of the Soviet Union was lowered over the Kremlin for the last time. A nation and a system that posed the only credible challenge to the capitalist dream on global domination was slipping into history. The Soviet Union, protected by its massive Red Army, aided by its ruthless KGB security apparatus, abetted by its propaganda-fed labour unions, inhabited by a pension assured citizenry, guided by a largely geriatric leadership, imploded due to the inherent internal contradictions of Stalinism.

Assessing the recent times, if one has to identify an epoch that brought with it important consequences that shook up the world, for good, then the arrival of WikiLeaks undoubtedly must be deemed as a crucial occurrence.

Julius Fučík was a man who was murdered twice. He was murdered in flesh by the Nazis, desperate to silence the resistance of which he was a part. Four decades later, he was murdered in spirit by his own countrymen desperate to prove their loyalty to their new found faith- corporate capitalism. Yet, Fučík and his works refuse to wither away into history. His words still have the power to invigorate and inspire the human spirit; his words still haunt the enemies of freedom. The lucid clarity and the absolute conviction of his works are hallmarks of Fučík.