നല്ല ജില്‍ - ജില്‍ന്നൊരു പകല്‍ . അത് വെട്ടി പൂളി മൂന്നു പൊളി ആക്കിയിട്ടു.....

കാലത്ത്‌ എപ്പോഴോ തുടങ്ങിയ ഒന്നാം പൊളിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ ആകാശത്തെ ചുടുവേരുകളില്‍ കോര്‍ത്ത്‌ ഒട്ടിച്ചു നിര്‍ത്തിയ ‘കോമ്രേഡ് ഭാസ്കരന് ’ സ്പര്‍ശ രേഖകള്‍ വരച്ചു മടിക്കേരി–തിരുവുലകം സര്‍വീസ് റോഡിലൂടെ തൂവാനം നനഞ്ഞു പാറികൊണ്ടിരുന്നു....

അന്ന്‌ ഉത്രാടമായിരുന്നു. സന്ധ്യ മയങ്ങുന്ന നേരം. വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തായി കാലത്ത്‌ താന്‍ തന്നെയിട്ട പൂക്കളത്തിനരികിലൂടെ അയാള്‍ ഉലാത്തുകയായിരുന്നു. ചെറുതെങ്കിലും അടിയിലെ മണ്ണ്‌ ഒട്ടും കാണാത്തരീതിയില്‍ കനത്തിലിട്ടിരുന്ന അതിലെ പൂക്കള്‍ ഉച്ചവെയിലേറ്റ്‌ വാടി, കാറ്റടിച്ച്‌ സ്ഥാനം തെറ്റി, കളത്തിന്റെ ആകൃതിയില്ലാതാക്കി ചിതറിക്കിടക്കുകയാണ്‌. എന്നിട്ടും കഴിഞ്ഞുപോയ നല്ലതിനെയെന്തിനെയോ അത്‌ ഓര്‍മ്മിപ്പിയ്ക്കുന്നുണ്ട്‌ എന്ന്‌ അയാള്‍ക്ക്‌ തോന്നി. രാവിലത്തെ തെളിച്ചത്തിലും വലുതായി വൈകുന്നേരത്തെ വാട്ടത്തിന്‌ ഒരു പ്രത്യേക ചൈതന്യമുള്ളതുപോലെ. ഇനി ഒരു രാത്രി കൂടി അവയ്ക്കീ മുറ്റത്തിനെ അലങ്കരിയ്ക്കാം.

"എത്രയായി ?" ഓട്ടോക്കാരനോട് അവള്‍ ചോദിച്ചു.

"പത്ത്".

അയാള്‍ക്ക് രൂപ കൊടുത്ത ശേഷം കുനിഞ്ഞ് ഓട്ടോയ്ക്കകത്തിരുന്ന തന്റെ വലിയ ബാഗ് പുറത്തേയ്ക്കെടുക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഓട്ടോക്കാരന്‍ വണ്ടിയിലെ കണ്ണാടിയിലൂടെ തന്റെ ശരീരത്തെ നോക്കുന്നതായി അവള്‍ക്ക് തോന്നി. അയാളുടെ നോട്ടത്തില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനായി അവള്‍ ധൃതിയില്‍ തന്റെ ബാഗ് പുറത്തേയ്ക്കെടുക്കാന്‍ നോക്കി. എപ്പോഴെങ്കിലും വല്ലാതെ പരിഭ്രമിച്ച് ധൃതിപിടിച്ച് അവള്‍ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാന്‍ നോക്കിയാല്‍ സംഭവിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ബാഗിന്റെ അടിയിലുള്ള ഒരു കൊളുത്ത് വണ്ടിയ്ക്കകത്ത് എവിടെയോ ഉടക്കി.