‘ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍’ എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഓര്‍മ വരുന്നത് ആരെയൊക്കെയാണ്?

Gender Gap in Research Field

“ശാസ്ത്രജ്ഞർ” (അല്ലെങ്കില്‍ “സയന്റിസ്റ്റ്”) എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ കടന്നു വരുന്ന രൂപം അല്ലെങ്കിൽ പേര് ആരുടേതാണ്? ഐൻസ്റ്റൈൻ? ന്യൂട്ടൻ? അതുമല്ലെങ്കിൽ സി. വി. രാമൻ? ചിലരെങ്കിലും മേരി ക്യൂറിയെ ഓർത്തേക്കാം. എങ്കിലും ബഹുഭൂരിപക്ഷം പേരും ശാസ്ത്രരംഗവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി ആദ്യം ആലോചിക്കുന്നത് പുരുഷന്മാരെക്കുറിച്ചായിരിക്കും. മിക്കവാറും പേരുടെ സങ്കല്പത്തിലുള്ള ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ രൂപം ലാബിൽ പണിയെടുക്കുന്ന പുരുഷന്റേതാണ്. എന്തുകൊണ്ടാണിങ്ങനെ?

കാരണം വളരെ ലളിതമാണ്, ഇത്തരം സങ്കൽപ്പങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയുന്നത് നമ്മൾ കേട്ട് വളർന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ കഥകളിലൂടെയാണ്. ആ കഥകളിലാകട്ടെ പേരിനൊരു ക്യൂറിയുണ്ടെന്നല്ലാതെ വേറെ സ്ത്രീകൾ ആരും തന്നെയില്ലെന്നു പറയാം. ശാസ്ത്രരംഗത്തെ സ്ത്രീ പ്രാതിനിധ്യം വളരെ ശുഷ്കമാണെന്നതിനാലാണ് സ്ത്രീ ശാസ്ത്രജ്ഞരെപ്പറ്റി നാം അധികം കേൾക്കാത്തത്. ശാസ്ത്രരംഗത്ത് ജോലി ചെയ്യുന്നവരിൽ മുപ്പത് ശതമാനത്തിൽ താഴെ മാത്രമേ സ്ത്രീകളുള്ളൂ എന്നാണ് കണക്ക്. ഇത് ആഗോളശരാശരിയാണ്. പല രാജ്യങ്ങളിലും ശാസ്ത്രരംഗത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ശതമാനം ഇതിലും കുറവാണ്.

അക്കാദമികശ്രേണിയുടെ ഏറ്റവും മുകൾത്തട്ടിലാണ് ഈ അസമത്വം ഏറ്റവുമധികം കാണാനാവുക. ഉദാഹരണത്തിന് ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിലും രസതന്ത്രത്തിലും ആരോഗ്യശാസ്ത്രത്തിലും നോബൽ പ്രൈസ് നേടിയവരുടെയും ഗണിതശാസ്ത്രത്തിൽ ഫീൽഡ്സ് മെഡൽ നേടിയവരുടെയും എണ്ണം നോക്കുക (ചിത്രം 1). മൊത്തം സമ്മാനിതരുടെ പത്ത് ശതമാനം പോലും സ്ത്രീകൾ ഇല്ലെന്ന് കാണാം. ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ അസമത്വം ഉള്ളത് ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിലുംഗണിതത്തിലുമാണ്. ഭൗതികശാസ്ത്ര നോബൽ പ്രൈസിന്റെ 112 വര്‍ഷത്തെ ചരിത്രത്തിൽ ആകെ മൂന്ന് സ്ത്രീകൾ മാത്രമാണ് നോബൽ പ്രൈസ് നേടിയത്. ഫീൽഡ്സ് മെഡലാകട്ടെ ഇന്നേ വരെ ഒരേയൊരു സ്ത്രീയ്ക്ക് മാത്രമേ നേടുവാനായിട്ടുള്ളൂ (2014ൽ മറിയം മിർസാഖാനി).

അതേപോലെ തന്നെ ശാസ്ത്രസാങ്കേതികരംഗത്തെ വിവിധമത്സരങ്ങളിലും ഒളിമ്പ്യാഡുകളിലും സ്ത്രീപങ്കാളിത്തം നന്നേ കുറവാണ്. അവയിൽ വിജയികളാകുന്ന സ്ത്രീകളാകട്ടെ ഒരു ന്യൂനാൽ ന്യൂനപക്ഷമാണ്. ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക-എഞ്ചിനീയറിങ്ങ്-ഗണിത (Science, Technology, Engineering, and Mathematics - STEM) മേഖലയിൽ സ്ത്രീപങ്കാളിത്തം കുറവായത് തന്നെയാണ് ഈ അവാർഡുകൾ നേടുന്ന സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം ഇത്രകണ്ട് കുറയാനുള്ള അടിസ്ഥാനകാരണം. എന്നാൽ ഈ മേഖലയിൽ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്ന ഈ കടുത്ത ലിംഗ അസമത്വത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ചിത്രം 1: വിവിധ ശാസ്ത്രവിഷയങ്ങളിൽ നോബൽ പ്രൈസ് നേടിയവരിലെ ലിംഗാനുപാതം.

പെൺ തലച്ചോറിന് എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേകതകളുണ്ടോ?

ആൺകുട്ടികളും പെൺകുട്ടികളും പഠിക്കുവാൻ വ്യത്യസ്തമേഖലകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് വളരെ സാധാരണയായി കണ്ട് വരുന്ന ഒന്നാണ്. പുരുഷന്മാർ ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക-എഞ്ചിനീയറിംഗ് വിഷയങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ സ്ത്രീകളെക്കാൾ മുന്നിലാണ്. ശാസ്ത്രവിഷയങ്ങൾ പഠിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന സ്ത്രീകളിൽ തന്നെ കൂടുതൽ പേരും ജൈവശാസ്ത്രവിഷയങ്ങളാണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. ഏറ്റവും കുറവ് സ്ത്രീകൾ ഉള്ളത് ഭൗതികശാസ്ത്രവിഷയങ്ങളിലും എഞ്ചിനീയറിംഗിലുമാണ്. ഈ വ്യത്യാസത്തിന്റെ കാരണമെന്താണ്?

സ്ത്രീകളുടെയും പുരുഷൻമാരുടെയും ബുദ്ധി (intelligence) ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ വ്യത്യസ്തമാണോ? ഉത്തരം അല്ലെന്നാണ്. ആൺബുദ്ധിയും പെൺബുദ്ധിയും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും അടിസ്ഥാന വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടോ, ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനേക്കാൾ മുന്നിലാണോ എന്നീ ചോദ്യങ്ങൾ ധാരാളം പഠനങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിട്ടുള്ളതാണ്. ഭൂരിപക്ഷം പഠനങ്ങളിലും കാര്യമായ (signifcant) വ്യത്യാസം ഇവ തമ്മിൽ ഇല്ലെന്നാണ് കണ്ടെത്തിയത്. നൂറിലേറെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ലൂയിസ് ടെർമാൻ എന്ന സൈക്കോളജിസ്റ്റ് കുട്ടികളിലെ IQ പഠനവിധേയമാക്കുകയും "പതിനാല് വയസ്സ് വരെയുള്ള കുട്ടികളിൽ ആൺകുട്ടികളുടെയും പെൺകുട്ടികളുടെയും ബുദ്ധിശക്തി തമ്മിൽ കാര്യമായ വ്യത്യാസമില്ല" എന്ന നിഗമനത്തിലെത്തുകയും ചെയ്തു[1]. സമീപകാലപഠനങ്ങൾ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ, 2008ൽ നടത്തിയ ഒരു പഠനം പറയുന്നത് "ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ ആൺകുട്ടികൾ ഗണിതശാസ്ത്രത്തിൽ പെൺകുട്ടികളേക്കാൾ മികവ് കാണിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ വ്യത്യാസം ഇപ്പോൾ ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. പെൺകുട്ടികൾക്ക് മികവ് കുറയാനുള്ള കാരണം അവർ ആൺകുട്ടികളേക്കാൾ കുറച്ച് ഗണിത കോഴ്സുകളാണ് പഠിച്ചിരുന്നത് എന്നതാണ്. ആ അവസ്ഥ മാറിയതോടെ പെൺകുട്ടികളും ഗണിതത്തിൽ തുല്യമികവ് പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു." എന്നാണ് [2]. അതായത് ശാസ്ത്രരംഗത്ത് സ്ത്രീപ്രാതിനിധ്യം കുറയാനുള്ള കാരണം സ്ത്രീകൾ ബൗദ്ധികമായി പുരുഷന്മാരേക്കാൾ പിന്നിലായതു കൊണ്ടല്ല.

എന്നാൽ പെൺകുട്ടികളിലെ ശാസ്ത്രാഭിമുഖ്യം ഹൈസ്കൂളിലെത്തുന്നതോടെ കുറയുന്നതായി പല പഠനങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത് കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഉയർന്നബിരുദങ്ങളിലേക്ക് പോകും തോറും സ്ത്രീ പ്രാതിനിധ്യം കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വരുന്നു (ചിത്രം 2). പിഎച്ച്ഡി നേടിയ സ്ത്രീകളിൽ തന്നെ നല്ലൊരു ശതമാനം പേരും തുടർ ഗവേഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടു നിൽക്കുന്നു. ഇതിന്റെ കാരണങ്ങൾ ബുദ്ധിയെക്കാളുപരിയായി സാമൂഹ്യസാഹചര്യങ്ങളുമായും സോഷ്യൽ കണ്ടീഷനിംഗുമായുമാണ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

ചിത്രം 2: വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ വ്യത്യസ്ത തലങ്ങളിലുള്ള സ്ത്രീ-പുരുഷ പ്രാതിനിധ്യം (കടപ്പാട്: UNESCO)

ലിംഗപരമായ അസമത്വങ്ങളുടെ സാമൂഹികകാരണങ്ങൾ

ശാസ്ത്രരംഗത്തെ ലിംഗ അസമത്വം വിദ്യാഭ്യാസകാലഘട്ടം മുതലേ തുടങ്ങുന്നു എന്ന് നേരത്തേ പറഞ്ഞുവല്ലോ. സ്ത്രീകൾ പഠിക്കേണ്ട വിഷയങ്ങളേത്, പുരുഷന്മാർ പഠിക്കേണ്ട വിഷയങ്ങളേത് എന്ന പൊതുബോധത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഭൂരിപക്ഷം വിദ്യാർത്ഥികളും തങ്ങളുടെ പഠനമേഖല തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. ഈ പൊതുബോധമാകട്ടെ വലിയൊരളവു വരെ പുരുഷമേൽക്കോയ്മയുടെ നിർമ്മിതിയാണ്. റേഡിയോ പൾസർ കണ്ടുപിടിച്ച പ്രൊഫസർ ജോസലിൻ ബെൽ ബർണൽ ഒരു പ്രഭാഷണത്തിൽ തന്റെ സ്കൂൾ കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരനുഭവം പങ്കുവെക്കുന്നുണ്ട്. അവർ സെക്കന്‍ഡറി സ്കൂളിൽ പ്രവേശിച്ച സമയത്ത് ആദ്യസുകളിലൊന്നിൽ ആൺകുട്ടികളെയും പെൺകുട്ടികളെയും വെവ്വേറെ പഠനമുറികളിലേക്ക് അയയ്ക്കുകയും ആൺകുട്ടികളെ ശാസ്ത്രവും പെൺകുട്ടികളെ ഗൃഹശാസ്ത്രവും പഠിപ്പിച്ചുവത്രേ. ലിംഗവിവേചനം വ്യാപകമായിരുന്ന അന്നത്തെ വ്യവസ്ഥിതിയോട് പോരാടി തന്റെ തൊഴിൽ ജീവിതം പടുത്തുയർത്തിയതിനെപ്പറ്റി പ്രൊഫസർ ബർണൽ തുടർന്ന് വിവരിക്കുന്നുണ്ട് [3].

ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ലിംഗവിവേചനം ഇത്ര പ്രത്യക്ഷത്തിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞേക്കില്ല. എന്നാൽ ശാസ്ത്രം ആൺകുട്ടികൾക്ക് മാത്രമുള്ള ഒന്നാണെന്ന്, സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന പെൺകുട്ടികൾക്ക് പോലും തോന്നുന്നത്രയും പ്രബലമായ, സര്‍വ്വസാധാരണമായ വാര്‍പ്പുമാതൃകകള്‍ (stereotyping) ഈ മേഖലയിൽ ഉണ്ടെന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ്. മാത്രമല്ല ഭൂരിപക്ഷം മാതാപിതാക്കളും ഇതേ പൊതുബോധത്തിനനുസരിച്ച് തങ്ങളുടെ പെണ്മക്കളെ ശാസ്ത്രേതരമായ വിഷയങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു [4]. അതോടൊപ്പം തന്നെ, പല ദരിദ്രരാജ്യങ്ങളിലും മക്കളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം കുടുംബങ്ങൾക്ക് താങ്ങാനാവാത്ത സാമ്പത്തികഭാരമാണ് വരുത്തുന്നത്. അങ്ങനെയുള്ള സമൂഹങ്ങളിൽ ആൺകുട്ടികൾക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കുകയും പെൺകുട്ടികൾ പുറംതള്ളപ്പെട്ടു പോവുകയും ചെയ്യുന്നത് സാധാരണമാണ്.

മുൻവിധികളും സര്‍വ്വസാധാരണമായ വാര്‍പ്പുമാതൃകകളും പൊതുസമൂഹത്തിലുള്ളത് പോലെ ശാസ്ത്രസമൂഹത്തിലും വ്യാപകമാണ്. ശാസ്ത്രസമൂഹത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് തന്നെ ഉണ്ടാകുന്ന സ്ത്രീകൾക്കെതിരെയുള്ള വിവേചനം പല പഠനങ്ങൾക്കും വിഷയമായിട്ടുള്ളതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് യേൽ സർവ്വകലാശാലയിലെ ഒരു കൂട്ടം ഗവേഷകർ 2012ൽ നടത്തിയ പഠനം, എങ്ങനെയാണ് ബോധപൂർവ്വമല്ലാത്ത വിവേചനം സ്ത്രീകൾക്കെതിരെ നടപ്പിലാക്കുന്നതെന്ന് തെളിവ് സഹിതം വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട് [5]. ഈ ഗവേഷകസംഘം ആറ് അമേരിക്കൻ സർവ്വകലാശാലകളിലെ, ജീവശാസ്ത്ര-രസതന്ത്ര,-ഭൗതികശാസ്ത്രവിഷയങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന 127 പ്രൊഫസർമാർക്ക് സാങ്കല്പികമായ രണ്ട് വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പേരിൽ, ഒരു പെണ്ണും ഒരാണും, ലബോറട്ടറി മാനേജരുടെ ജോലിക്കായി അപേക്ഷ അയച്ചു. അപേക്ഷകൾ തമ്മിൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പേരിലല്ലാതെ മറ്റു വ്യത്യാസങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രൊഫസർമാരിൽ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ പഠനത്തിന്റെ ഫലം ശാസ്ത്രരംഗത്ത് ലിംഗവിവേചനം എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് വെളിവാക്കുന്നതാണ്. സാങ്കല്പിക അപേക്ഷകരിലെ പുരുഷവിദ്യാർത്ഥിക്ക് സ്ത്രീ വിദ്യാർത്ഥിയെക്കാൾ US$ 3,730/year അധികം ശമ്പളമാണ് ഓഫർ ചെയ്യപ്പെട്ടത്. കൂടുതൽ പ്രൊഫസർമാരും പുരുഷനെ ജോലിക്കെടുക്കാനാണ് താല്പര്യം കാണിച്ചത്. ഇതേ പോലെയുള്ള മറ്റു പഠനങ്ങളിലും ലിംഗവിവേചനത്തിന്റെ തെളിവുകൾ കാണാം. ഗവേഷണഫണ്ടിങ്ങ് ലഭിക്കുന്ന കാര്യത്തിലും ആൺ-പെൺ വ്യത്യാസം വളരെ പ്രകടമായി കാണാം (ചിത്രം 3). സ്ത്രീ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ശമ്പളത്തിന്റെ കാര്യവും വ്യത്യസ്തമല്ല. യൂറോപ്പിൽ സ്ത്രീ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് പുരുഷന്മാരേക്കാൾ ഇരുപത്തിയഞ്ച് മുതൽ നാല്പത് ശതമാനം വരെ കുറവ് ശമ്പളമാണ് ലഭിക്കുന്നത്. യുഎസിലെ ശമ്പളത്തിന്റെ കണക്കുകൾ ചിത്രം 3ൽ കാണാം. ശമ്പളത്തിൽ ഏറ്റവും അസമത്വം നിലനിൽക്കുന്നത് ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിലും ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിലുമാണ്. ഏകദേശം നാല്പത് ശതമാനം. സ്ഥിരനിയമനങ്ങളിലേക്കു നയിക്കാവുന്ന ഉദ്യോഗ കാലാവധി (Tenure-track) ജോലികളിൽ നിന്ന് സ്ത്രീഗവേഷകർ കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നതിന് വരുമാനത്തിലുള്ള ഈ അന്തരത്തിന് വലിയ പങ്കാണുള്ളത്.

ചിത്രം 3: നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഹെൽത്തിന്റെ (NIH, USA) ഗവേഷണ ഫണ്ടിംഗിലെ ലിംഗ വ്യത്യാസവും വരുമാനത്തിലെ ലിംഗവ്യത്യാസവും. (കടപ്പാട്: Nature Magazine)

ശാസ്ത്രരംഗത്ത് ജോലിചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകൾ പലപ്പോഴും സമൂഹം നിശ്ചയിക്കുന്ന സ്ഥിരസങ്കല്പത്തിന് പുറത്താണ്. രാവും പകലും പരീക്ഷണശാലയില്‍ പണിയെടുക്കുന്ന ഭാര്യ/അമ്മ എന്നത് പുരുഷാധിപത്യസമൂഹത്തിന്റെ ഉത്തമസ്ത്രീസങ്കൽപവുമായി ചേർന്ന് പോവുന്നതല്ല എന്നത് ഈ രംഗത്ത് ജോലിചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകളെ വളരെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നൊരു ഘടകമാണ്, പ്രത്യേകിച്ചും കുട്ടികളുടെ പരിപാലനം സ്ത്രീകളുടെ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്തമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന, പുരുഷമേൽക്കോയ്മ പ്രബലമായ സമൂഹങ്ങളിൽ. ഇത് വളരെയധികം സമയം ജോലിസ്ഥലത്ത് ചെലവഴിക്കേണ്ടി വരുന്ന ശാസ്ത്രരംഗത്തെ സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ-ജീവിത സന്തുലനാവസ്ഥ (work-life balance) തകിടം മറിക്കുകയും അവരുടെ ജോലി കൂടുതൽ കഠിനമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതോടൊപ്പം ദുഷ്കരമായ ജോലി സാഹചര്യങ്ങൾ കൂടിയാകുമ്പോൾ പലരും ജോലി ഉപേക്ഷിക്കുകയോ മറ്റു മേഖലകളിലേക്ക് തിരിയുകയോ ചെയ്യുന്നു. ബെര്‍ക്കിലിയിലെ കാലിഫോര്‍ണിയയിലെ ഗവേഷണസംഘം നടത്തിയ പഠനമനുസരിച്ച്‌ ഗവേഷണഴിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന പോസ്റ്റ് ഡോക്റ്ററൽ ഗവേഷകരുടെ എണ്ണം കുട്ടികളില്ലാത്ത സ്ത്രീകളിലും പുരുഷന്മാരിലും ഏകദേശം തുല്യമാണ്. ഏതാണ്ട് ഇരുപത് ശതമാനം. എന്നാൽ കുട്ടികൾ ഉള്ളവരിലാകട്ടെ പുരുഷന്മാരേക്കാൾ ഇരട്ടി സ്ത്രീകൾ ഗവേഷണം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു [6]. പല ശാസ്ത്രഗവേഷണരംഗങ്ങളിലെയും അലിഖിതനിയമം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക അല്ലെങ്കില്‍ ഒടുങ്ങുക (publish or perish) എന്നതാണ്. ഗവേഷണപ്രബന്ധങ്ങൾ തുടർച്ചയായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ കരിയർ അപകടത്തിലാകും എന്നാണിതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. പ്രസവവും നവജാതശിശുവിന്റെ പരിചരണവും മൂലം കരിയറിൽ വരുന്ന വിടവ് സ്ത്രീകളുടെ ഉദ്യോഗക്കയറ്റത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നത് ഈ രംഗങ്ങളിൽ സാധാരണയാണ്.

കൂടുതൽ സ്ത്രീകൾ ശാസ്ത്രസാങ്കേതികരംഗങ്ങളിൽ എത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെന്ത്?

തുല്യാവസരങ്ങൾ എന്നത് ഏറ്റവും പ്രധാനമായി ഏതൊരു മനുഷ്യന്റെയും മൗലികാവകാശമാണ്. അതോടൊപ്പം തന്നെ STEM മേഖലകളിൽ ലോകത്താകമാനം തൊഴിലാളികളുടെ വൈദഗ്ധ്യദൗർലഭ്യം (talent shortage) വ്യാപകമാണ്. 2014ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഏഷ്യയിൽ മാത്രം ഏകദേശം നാല്പത്തിയഞ്ച് ശതമാനം വൈദഗ്ധ്യദൗര്‍ലഭ്യമാണുള്ളത്. കൂടുതൽ സ്ത്രീകൾ ഈ രംഗത്തേക്ക് വരേണ്ടത് തൊഴിലാളി ദൗർലഭ്യം പരിഹരിക്കുന്നതിന് അനിവാര്യമാണ്. മറ്റൊന്ന്, ശാസ്ത്രഗവേഷണരംഗത്തെ സ്ത്രീ സാന്നിധ്യം ഗവേഷണത്തിൽ പുതിയ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ മുന്നോട്ട് വെക്കും എന്നതാണ്.

സ്ത്രീകളുടെ അസാന്നിധ്യം ഗവേഷണത്തിൽ പല ന്യൂനതകൾക്കും വഴിവെച്ചിട്ടുള്ള കൗതുകകരമായ സംഭവങ്ങളും ചരിത്രത്തിലുണ്ട്. ഉദാഹരണമായി ആദ്യത്തെ പേസ്മേക്കർ പുരുഷഹൃദയത്തിന് അനുയോജ്യമായ രീതിയിലാണ് ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടത്. സ്ത്രീശരീരത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇവയ്ക്ക് വലുപ്പം കൂടുതലായിരുന്നു, തന്മൂലം ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ പേസ്മേക്കറിന്റെ ക്ലിനിക്കൽ ട്രയലുകളിൽ നിന്ന് സ്ത്രീകൾ ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ പ്രൈമറ്റോളജിയിൽ കൂടുതൽ സ്ത്രീകൾ ഗവേഷണം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് പ്രൈമേറ്റുകളിലെ സ്ത്രീവര്‍ഗത്തെ പറ്റിയും അവയുടെ സാമൂഹ്യജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ നടക്കുന്നത്.

ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്ര ഗവേഷണ രംഗത്തെ സ്ത്രീ പങ്കാളിത്തം

മുകളിൽ പറഞ്ഞത് പോലെ ശാസ്ത്രസാങ്കേതികരംഗങ്ങളിലെ കുറഞ്ഞ സ്ത്രീപ്രാതിനിധ്യം ഒരു ആഗോളപ്രശ്നമാണെങ്കിലും ഇന്ത്യയിലെ സ്ഥിതി കൂടുതൽ ഗൗരവമാർന്നതാണ് [7]. ഈ ലേഖനം എഴുതുന്നതിനു മുൻപായി നമ്മുടെ പല ശാസ്ത്രസാങ്കേതികസ്ഥാപനങ്ങളിലെയും സ്ഥിരാധ്യാപകരുടെയും ശാസ്ത്രജ്ഞമാരുടെയും പട്ടിക പരിശോധിച്ചപ്പോൾ കിട്ടിയ ഫലങ്ങൾ തീരെ ഞെട്ടലുണ്ടാക്കുന്നതായിരുന്നില്ല.

ഐഐറ്റി മദ്രാസിന്റെ കാര്യമെടുത്തു നോക്കുക. ഏഴു വ്യത്യസ്തശാഖകളിലെ സ്ത്രീ അധ്യാപക പ്രാതിനിധ്യം വെറും ഏഴു ശതമാനമാണ് (20/245 ). ഇതിൽ തന്നെ ഉന്നത സ്ഥാനങ്ങളിലിരിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ വളരെ കുറവ്. മറ്റൊരു പ്രശസ്തസ്ഥാപനമായ ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സയൻസ്, ബാംഗ്ലൂരിലെ അദ്ധ്യയനവിഭാഗത്തിലെ സ്ത്രീ പതിനിധ്യവും വെറും ഏഴു ശതമാനമാണ് [8]. ശാസ്ത്രസാങ്കേതികവകുപ്പിന്റെയും (DST) CSIRന്റെയും (Council of Science and Industrial Research) കീഴിലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ കാര്യമെടുത്താലും ഈ സ്ഥിതിക്ക് മാറ്റമില്ല. വെറും പതിനാലു ശതമാനമാണ് ഇന്ത്യയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ഇടയിലെ സ്ത്രീ പങ്കാളിത്തം [7,8,9,10,11,12]. ഇന്ത്യൻ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസിലെ സ്ത്രീ അംഗങ്ങളുടെ ശതമാനം വെറും ഒൻപതു ശതമാനമാണ്. പ്രധാന ശാസ്ത്രപുരസ്കാരമായ ശാന്തി സ്വരൂപ് ഭട്നഗർ അവാർഡ് നേടിയവരിൽ വെറും മൂന്നു ശതമാനമാണ് സ്ത്രീ ഗവേഷകർ (16/519). ശാസ്ത്രസാങ്കേതിക വിഷയങ്ങളിൽ രാജ്യത്തു ഡോക്റ്ററേറ്റ് നേടുന്നവരിൽ മുപ്പത്തി ഏഴു ശതമാനം [10] സ്ത്രീകളായിട്ടും ഇതാണ് അവസ്ഥ എന്നും ഓർക്കുക.

ൺകുട്ടികളുടെ സർവകലാശാല അംഗത്വത്തില്‍ 1960 മുതലിങ്ങോട്ട് ക്രമാനുഗതമായ ഒരു വളർച്ച (1960ലെ പത്ത് ശതമാനം വളര്‍ച്ച 2004 ~ നാല്പത് ശതമാനം വരെ ആയി) [7,8] പെണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാലീ പുരോഗമനം മുകളിലോട്ടു പോവുന്തോറും, രാജ്യത്തെ പുകൾപെറ്റ ഗവേഷണസ്ഥാപനങ്ങളിലെത്തുമ്പോഴേക്കും, നേർത്തു നേര്‍ത്തു വരുന്നു. എന്ത് കൊണ്ടാണിങ്ങനെ? നമ്മുടെ ജനസംഖ്യയിലെ പാതി എന്തുകൊണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ-ഗവേഷണ രംഗങ്ങളിൽ പുറന്തള്ളപ്പെട്ടു പോവുന്നു?

  1. മാർഗദർശികളുടെ അഭാവം

    ഗവേഷണത്തിന്റെ ആദ്യ ഘട്ടങ്ങളിലുള്ള (Ph.D, Post-doc/early-career) ഗവേഷകർക്ക് ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ളതും പുരുഷഗവേഷകർക്ക് എളുപ്പത്തിലും വളരെ സ്വാഭാവികമായും ലഭിക്കുന്നതാണ് സ്വന്തം ഗവേഷണ രംഗത്തുനിന്ന് തന്നെയുള്ള മാർഗദർശികൾ (mentors). മിക്കവാറും പുരുഷന്മാർ മാത്രം അടങ്ങുന്ന അധ്യാപക/ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള ഗവേഷകർ പെൺകുട്ടികളെ ഇത്തരം അനൗപചാരിക മാർഗദർശനങ്ങൾ - ഗവേഷണസംബന്ധിയായും ജോലി സംബന്ധിയായും ഉള്ള ഉപദേശങ്ങൾ - നൽകുന്നതിൽ പരിഗണിക്കാറില്ല. ഈ ഒഴിവാക്കലിന് ഒരു പ്രധാനകാരണം തൊഴിലിടങ്ങളിലെ സൗഹൃദപരമായ സ്ത്രീ-പുരുഷ ഇടപഴകലിന്റെ അഭാവവും പലർക്കും സ്ത്രീകളെ ബൗദ്ധികമായി തുല്യരായി കാണാൻ കഴിയാത്തതുമാണ്. പെൺകുട്ടികൾ ഡോക്റ്ററേറ്റ് കഴിഞ്ഞാലും ഗവേഷണം ഉപേക്ഷിച്ചേക്കാം എന്ന തോന്നലിൽ അവർക്കു വേണ്ടി സമയം ചെലവഴിക്കുന്നത് പാഴാണെന്നു കരുതുന്നവരുണ്ട്. ഗവേഷണസ്ഥാപനങ്ങളിലെ ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണമാവട്ടെ പലപ്പോഴും പൂജ്യവും. ഇക്കാരണങ്ങളാൽ പെൺകുട്ടികൾക്ക് തങ്ങളുടെ തൊഴിലിൽ ഒരു വഴികാട്ടിയെ ഇല്ലാതാവുന്നു. മറ്റൊന്ന്, ശാസ്ത്രഗവേഷണത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി വരുന്നതാണ് പല സർവകലാശാലകളുമായും ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുമായുമുള്ള സഹകരിച്ചുള്ള ഗവേഷണം (collaborative research). ഇത്തരം അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കാനാവട്ടെ മിക്കപ്പോഴും പ്രധാനം കഴിവും തൊഴിലിലെ വൈദഗ്ധ്യവുമല്ല, മാർഗദർശികളും ഇതുവഴി അനൗപചാരികമായി കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന സൗഹൃദശൃംഖലകളുമാണ് (networking) സഹായിക്കുക. ഇവിടെയാണ് ഗവേഷണരംഗത്തെ പെൺകുട്ടികൾ ആദ്യമായി തന്നെ പിന്തള്ളപ്പെട്ടു പോവുന്നത്. അപൂർവമായി അധ്യാപികയായോ സ്ഥിര ഗവേഷകയായോ നിയമനം കിട്ടിയാലും ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞുമുള്ള ഇത്തരം വിവേചനങ്ങൾ ജോലിക്കയറ്റത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും സഹകരണത്തിലും നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് തന്നെയാണ് പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത് [10]. ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന ഗവേഷണസ്ഥാപനങ്ങളുടെ തലപ്പത്തു സ്ത്രീകളുടെ അഭാവം ഇതിനൊരു തെളിവാണ്.

  2. കുടുംബ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ

    ഗവേഷണരംഗത്തെ തൊഴിൽ പുരോഗതിക്കു വളരെ പ്രാധാന്യമേറിയ മറ്റൊരു കാര്യമാണ് ലോകത്തെവിടേയ്ക്കു വേണമെങ്കിലും സഞ്ചരിക്കാനും തൊഴിലെടുക്കാനുമുള്ള സന്നദ്ധത (mobility). പലപ്പോഴും വിവാഹം, കുട്ടികൾ എന്നിവ ഗവേഷണരംഗത്തെ സ്ത്രീകൾക്ക് വിലങ്ങു തടിയായി മാറുന്നു. മെച്ചപ്പെട്ട ശമ്പളവും ഗവേഷണസൗകര്യങ്ങളുമുള്ള രാജ്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് താൽക്കാലികമായെങ്കിലും നീങ്ങുക എന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് സാമൂഹ്യമായതും കുടുംബപരമായതുമായ കെട്ടുപാടുകളാൽ പലപ്പോഴും ഇന്ത്യയിലെ സ്ത്രീ ഗവേഷകർക്ക് സാധിക്കുന്നില്ല. അതേസമയം പുരുഷഗവേഷകർക്കു ഇത് താരതമ്യേന എളുപ്പത്തിൽ സാധിക്കുകകയും ഈ അന്താരാഷ്ട്രപരിചയങ്ങളും ചലനക്ഷമതയും (mobility) അവരുടെ പിന്നീടുള്ള തൊഴിൽ സാദ്ധ്യതകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

    ഡോക്റ്ററേറ്റ് കഴിയുമ്പോഴേക്കും മുപ്പതു വയസു പൂർത്തിയാക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ കുടുംബ/പ്രത്യുല്പാദനപരമായ സാമൂഹ്യവും സ്വയമേയുള്ളതുമായ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കടിപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ സമൂഹം ഇപ്പോഴും അമ്മമാരെയാണ് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ പ്രാഥമികപരിപാലകരായി കരുതുന്നത്. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജനനത്തോടെ പല സ്ത്രീ ഗവേഷകരും നീണ്ട അവധിയെടുക്കുകയോ, ഗവേഷണം പൂര്‍ണമായി ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. പല വിദേശസർവകലാശാലകളും അർദ്ധജോലി ദിനങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കിയും, മാതൃ-പിതൃപ്രസവാവധി കൂട്ടിയും, ആറു മാസം മുതൽക്കേ തന്നെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് "ഡേ കെയർ" ലഭ്യമാക്കിയും സ്ത്രീകളുടെ പ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസമുള്ള ഇന്ത്യയിലെ സ്ത്രീകൾ ജോലി ഉപേക്ഷിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാവുന്നത്.

  3. ജോലിസ്ഥിരതയില്ലായ്മ, നിയമനങ്ങളിലെ ലിംഗ പക്ഷപാതിത്വം, ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലെ ലൈംഗിക പീഡനങ്ങൾ

    അഞ്ചു മുതൽ പത്തു വർഷത്തോളമെടുക്കുന്നതാണ് ഇന്ത്യയിലെ ഡോക്റ്ററേറ്റ് പഠനം. അതും തുച്ഛമായ വേതനത്തിൽ. ജോലിസ്ഥിരതയില്ലായ്മ, സംഘടനകളുടെ അഭാവം എന്നിവ പൊതുവെയുള്ള ഗവേഷണസംബന്ധിയായ മാനസിക സംഘർഷങ്ങൾ കൂട്ടുന്നു. ഇത്രയും വർഷങ്ങളിലെ പഠനവും അന്താരാഷ്ട്രപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും ഒന്നും തന്നെ ഗവേഷകർക്ക് സ്ഥിരജോലിയോ മികച്ചശമ്പളമോ ഉറപ്പു വരുത്തുന്നില്ല. ആകെയുള്ള ആശ്വാസം മറ്റു പല രാജ്യങ്ങളിലുള്ള പോലെ ഒരേ തസ്തികയിൽ ശമ്പളത്തിലെ സ്ത്രീ-പുരുഷവ്യത്യാസം ഇന്ത്യയിലില്ല എന്നതാണ്. പല ഗവേഷണപദ്ധതികളും അഞ്ചുവർഷത്തിലേറെ കരാർ നീട്ടികൊടുക്കാൻ പറ്റാത്തവയാണ്. കരാർ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള പോസ്റ്റ്ഡോക്‍, റിസർച്ച് അസ്സോസിയേറ്റ് തൊഴിലുകളിലാവട്ടെ പ്രസവാവധി, മറ്റാനുകൂല്യങ്ങളും എന്നിവയൊന്നും തന്നെയില്ല. സ്ഥിരജോലിക്കാരല്ലാത്തവർക്കു നേരിട്ട് അപേക്ഷിക്കാവുന്ന ഗവേഷണഫണ്ടുകളാവട്ടെ തീരെയില്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം. യുജിസി/DST അദ്ധ്യയന പദ്ധതികളും പ്രായനിബന്ധനകൾ കൊണ്ടും (പരമാവധി 32 വയസ്സ്) മറ്റു കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും മിക്കവാറും പേർക്ക് അപ്രാപ്യമാണ്‌. ഡോക്റ്ററേറ്റ് നേടിയതിനു ശേഷമുള്ള പോസ്റ്റ്-ഡോക്/റിസർച്ച് അസ്സോസിയേറ്റ് തസ്തികകളിലെ ശമ്പളവും തീർത്തും അപര്യാപ്തമാണ്. തൊഴിലിൽ നിന്നും അവധിയെടുക്കേണ്ടി വന്ന സ്ത്രീ ഗവേഷകർക്കായി ‘സ്ത്രീ ഗവേഷകപദ്ധതി’ (DST WOS-A,B,C ) എന്ന ഫണ്ടിങ് 2003 മുതൽ സർക്കാർ നൽകുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ പലപ്പോഴും ഇതിനു വേണ്ട നടപടികൾ സങ്കീർണവും വർഷം മുഴുക്കെ നീണ്ടു പോവുന്നതുമാണ്. മാത്രവുമല്ല, പരമാവധി മൂന്ന് വർഷം മാത്രം ദൈർഘ്യമുള്ള ഈ പദ്ധതികളിലെ ശമ്പളം പലപ്പോഴും അപര്യാപ്തവുമാണ്. ഇങ്ങനെ തൊഴിലിലെ അരക്ഷിതാവസ്ഥയും സ്ത്രീകളുടെ വ്യാപകമായ കൊഴിഞ്ഞു പോക്കിന് കാരണമാകുന്നു.

    സമൂഹം ശീലിപ്പിച്ചുവരുന്ന അച്ചടക്കവും, സ്വന്തം സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പ്രോത്സാഹനത്തിന്റെയും വഴികാട്ടികളുടെയും അഭാവവും സ്ത്രീകളെ, അവരെത്രത്തോളം അർഹരാണെങ്കിലും, പല സ്ഥിരഗവേഷണതസ്തികകളിലേക്കും ജോലിക്കയറ്റത്തിനും അപേക്ഷിക്കുന്നതിൽ നിന്നും നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്നു. തൊഴിലിനായുള്ള അഭിമുഖങ്ങളിൽ ഹാജരാവുന്ന സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം പുരുഷന്മാരുടേതിന് താരതമ്യപ്പെടുത്താനാവുന്നതാണെങ്കിലും തെരഞ്ഞെടുക്കപെടുന്നവരിൽ ഏകദേശം മുഴുവനായും പുരുഷന്മാരാണെന്നത് അഭിമുഖങ്ങളിലെ ലിംഗപക്ഷപാതത്തിനു തെളിവാണ്. യൂറോപ്പിലെ സർവകലാശാലകളിൽ തൊഴിൽ വിജ്ഞാപനങ്ങളിൽ എപ്പോഴും കാണുന്ന ഒരു വാചകമാണ് താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്.

എപ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെയൊരു വിജ്ഞാപനം ഇന്ത്യയിൽ കാണുക? ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലെ മാനസികവും ശാരീരികവുമായ ലൈംഗിക ആക്രമണങ്ങൾ ഗവേഷണരംഗത്തും തീരെ കുറവല്ല [13,14,15]. പരാതിപ്പെടാനും നടപടികളെടുക്കാനുമുള്ള ഘടകങ്ങളുടെ അഭാവം, നടപടിയെടുക്കുന്നതിലെ കാലതാമസം, പരാതിപ്പെടുന്നത് കാരണം തൊഴിലിലുണ്ടായേക്കാവുന്ന തിരിച്ചടികൾ, എന്നീ കാരണങ്ങളാൽ പലപ്പോഴും ഇതൊക്കെ മൂടി വയ്ക്കപ്പെടാറാണ് പതിവ്. ജോലിസ്ഥലത്തെ ലൈംഗികപീഡനങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള ബോധവൽക്കരണങ്ങൾ ഓരോ ഗവേഷണസ്ഥാപനങ്ങളിലും നിർബന്ധമാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പരാതിപ്പെടാനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും പലയിടങ്ങളിലും സജീവമല്ല. തിരിച്ചടികൾ ഭയന്ന് ഗവേഷണം ഉപേക്ഷിച്ചു പോകേണ്ടിവരുന്ന സ്ത്രീകൾ തീരെ കുറവല്ല.

മുന്നോട്ടേക്കെങ്ങനെ?

മുകളിൽ പറഞ്ഞത് പോലെ പോലെ, അഭിരുചിയും, യോഗ്യതയും, കഴിവുമുള്ള സ്ത്രീകളില്ലാത്തതല്ല, മറിച്ചു ലിംഗവിവേചനവും, സൗകര്യങ്ങളുടെയും പ്രോത്സാഹനത്തിന്റെയും അഭാവവുമാണ് ശാസ്ത്രഗവേഷണത്തിലെ വളരെ കുറഞ്ഞ സ്ത്രീ പങ്കാളിത്തത്തിനു കാരണം. സർക്കാരിന്റെയും ഗവേഷകർക്കിടയിലുള്ള സ്ത്രീ സംഘടനകളുടെയും ശക്തമായ ഇടപെടലുകൾ കൊണ്ടു മാത്രമേ അന്തർലീനമായ ലിംഗപക്ഷപാതങ്ങൾ കുറക്കാനും സ്ഥിതിയിൽ മാറ്റം വരുത്താനും സാധിക്കുകയുള്ളു. ഇതിനായി:

  • തുല്യയോഗ്യതയുള്ള സ്ത്രീ ഗവേഷകർക്ക് തസ്തികകളിൽ നിയമനങ്ങൾക്കും ജോലിക്കയറ്റത്തിനും മുൻഗണന കൊടുക്കുക.
  • സ്ഥിരജോലിക്കാരല്ലാത്തവർക്കും സ്വതന്ത്രഗവേഷണത്തിനായി ഫണ്ടിങ്ങിനു സൗകര്യമൊരുക്കുക.
  • കുട്ടികളുള്ള സ്ത്രീ ഗവേഷകർക്കായി സ്ഥാപനങ്ങളിൽ creche സൗകര്യം നിർബന്ധമായും ഏർപ്പെടുത്തുക.
  • നിയമനത്തിനും ഫണ്ടിങ്ങിനും ആയുള്ള പാനലുകളിൽ സ്ത്രീപ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പു വരുത്തുക.
  • ദീർഗ്ഘ അവധികളിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വരുന്ന സ്ത്രീ ഗവേഷകർക്കായി കൂടുതൽ ഫണ്ടിംഗ് ഏർപ്പെടുത്തുക, ഫണ്ടിംഗ് അനുവദിക്കുന്നതിൽ കാലതാമസം ഒഴിവാക്കുക.
  • ഗവേഷണത്തിന്റെ ആദ്യപടവുകളിലുള്ള (early career) സ്ത്രീ ഗവേഷകർക്കായി പ്രവേശന സമയത്തു തന്നെ ഔദ്യോഗിക "മെന്റോർഷിപ്" സർക്കാർ ഉറപ്പു വരുത്തുക, അന്താരാഷ്ട്രസമ്മേളനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാനായി സ്ത്രീ ഗവേഷകർക്ക് പ്രത്യേക സ്കോളർഷിപ് ഏർപ്പെടുത്തുക.
  • ജോലിസ്ഥലങ്ങളിൽ പുരുഷന്മാരായ സഹപ്രവർത്തകരെ സ്ത്രീ-പുരുഷതുല്യതയെപറ്റിയും തുല്യനീതിയെ പറ്റിയും സർക്കാരിന്റെ മുൻകൈയിൽ ബോധവൽക്കരിക്കുക. ജോലി സ്ഥലത്തെ സ്ത്രീ പീഡനങ്ങൾക്കെതിരെ കർശനനടപടികളെടുക്കുക.

     

ആദ്യം ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു വരാം: ‘സയന്റിസ്റ്റ്’ എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ആദ്യം ഓർമ വരുന്നതാരെയാണ്? ഈയടുത്തു വന്ന ഒരു റിപ്പോർട്ട് അനുസരിച്ച് അമേരിക്കയിലെ കുട്ടികളോട് ഒരു സയന്റിസ്റ്റിനെ വരയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ സ്ത്രീകളെ വരയ്ക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ എണ്ണം കൂടി വരുകയാണത്രെ [16]. ഈ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഭാവിയിൽ പൊതുബോധത്തെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് അവരവർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വിഷയങ്ങൾ പഠിക്കുകയും, കൂടുതൽ ലിംഗസമത്വമുള്ള, കൂടുതൽ സ്ത്രീ ശാസ്ത്രജ്ഞരുള്ള, എഞ്ചിനീയർമാരുള്ള, ഗണിതജ്ഞരുള്ള മെച്ചപ്പെട്ടൊരു ലോകം പടുത്തുയർത്തുകയും ചെയ്യും എന്ന് നമുക്ക് പ്രത്യാശിക്കാം.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഇന്ത്യന്‍ ശാസ്ത്രസ്ഥാപനങ്ങളിലെ ജാതി/വര്‍ഗപക്ഷപാതിത്തങ്ങളെ ഈ ലേഖനം ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നില്ല.

അവലംബങ്ങള്‍

  1. Terman, Lewis M. (1916). The measurement of intelligence: an explanation of and a complete guide for the use of the Stanford revision and extension of the Binet-Simon intelligence scale. Boston: Houghton Mifflin. pp. 68–72.
  2. Crooks RL, Baur K (2016). Our Sexuality. Cengage Learning. p. 125. ISBN 1305887425.
  3. https://www.youtube.com/watch?v=jp7amRdr30Y
  4. Shapiro, J. R. and Williams, A. M. 2012. The Role of Stereotype Threats in Undermining Girls’ and Women’s Performance and Interest in STEM Fields. Sex Roles; February 2012, Vol. 66 Issue 3/4.
  5. Moss-Racusin, C. A., Dovidio, J. F., Brescoll, V. L., Graham, M. J. & Handelsman, J. Proc. Natl Acad. Sci. USA 109, 16474–16479 (2012).
  6. Goulden, M., Frasch, K. & Mason, M. A. Staying Competitive (Center for American Progress, 2009).
  7. Evaluating and enhancing women’s participation in scientific and technological research: Indian initiatives (2010) Report of National Task Force for Women in Science, Department of Science and Technology, New Delhi. https://www.ias.ac.in/public/Resources/Initiatives/Women_in_Science/taskforce_report.pdf
  8. Godbole R, Ramakrishna, R (2013) Women Scientists in India https://www.ias.ac.in/public/Resources/Initiatives/Women_in_Science/AASSA_India.pdf
  9. https://www.nature.com/news/india-by-the-numbers-1.17519
  10. Charu Malhotra (2018) The malaise of under-representation of women in science: the Indian story, Current Science, https://www.currentscience.ac.in/Volumes/115/09/1714.pdf
  11. Neelam Kumar (2008) Gender and Science in India https://nistads.res.in/all-html/Gender%20and%20Science%20in%20India.html
  12. https://www.ias.ac.in/public/Resources/Initiatives/Women_in_Science/report.pdf
  13. https://www.theguardian.com/environment/2018/sep/15/former-ipcc-chief-rajendra-pachauri-to-stand-trial-on-sexual-harassment-charges
  14. https://www.firstpost.com/tech/science/metoo-award-winning-iisc-researcher-to-quit-after-sexual-harassment-allegations-5379441.html
  15. http://www.dialogue.ias.ac.in/article/14744/gender-and-sexual-harassment-in-science-technology-engineering-and-medicine-a-new-report
  16. https://www.sciencemag.org/news/2018/03/what-does-scientist-look-children-are-drawing-women-more-ever?utm_campaign=SciMag&utm_source=JHubbard&utm_medium=Facebook<

(ഗവേഷകരാണ് നതാഷ ജെറിയും റ്റി-ജേയും)